Ταξιδεύοντας στη Θεσπρωτία θα θαυμάσετε το πλούσιο φυσικό τοπίο της που ενώνει βουνό και θάλασσα, δημιουργώντας έναν ακαταμάχητο συνδυασμό. Ο ποταμός Καλαμάς, ή “Θύαμις”, όπως μαρτυρά και το όνομα, είναι ορμητικός και οργισμένος. Αποτελεί τον μεγαλύτερο ποταμό της Ηπείρου καθώς και τον σημαντικότερο υδροβιότοπο.  Το Δέλτα του Ποταμού βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Αλβανία, στις ακτές του Ιονίου πελάγους.  
Από το ταξίδι δεν θα μπορούσε να λείπει και μία περιήγηση στους αρχαιολογικούς χώρους της Θεσπρωτίας.  Το κάστρο δεσπόζει πάνω από την σύγχρονη πόλη της Ηγουμενίτσας. Θεωρείται ότι είναι δημιούργημα των ύστερων ρωμαϊκών χρόνων, ενώ τα τείχη έχουν υποστεί επισκευαστικές επεμβάσεις σε διάφορες χρονικές περιόδους.  
Το ρωμαϊκό νεκροταφείο Μαζαρακιάς αποτελεί μοναδική γνωστή περίπτωση οργανωμένου  νεκροταφείου της ρωμαϊκής περιόδου στη Θεσπρωτία, όπου έχουν ερευνηθεί περίπου 200 τάφοι διαφόρων κατηγοριών.

Ο Πύργος Ραγίου, στην κορυφή του λόφου του κάμπου Ραγίου-Κεστρίνης, καθώς και ο οχυρωμένος οικισμός της Λυγιάς, βρίσκονται κοντά στις παλαιές εκβολές του ποταμού Καλαμά. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη,  αποτέλεσαν τμήμα της «Κερκυραϊκής Περαίας», της στρατιωτικής βάσης που ίδρυσαν οι Κερκυραίοι στις θεσπρωτικές ακτές, στις αρχές του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Το Δυμόκαστρο ή Ερημόκαστρο, Ελινόκαστρο ή Ελιμόκαστρο, είναι παράλιος οχυρωμένος οικισμός που ιδρύθηκε κατά το δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ.. Βρίσκεται στην κορυφή λόφου, νότια του όρμου Καραβοστάσι της Πέρδικας. Πιθανολογείται, μάλιστα, ότι είναι η αρχαία Ελίνα, έδρα του φύλου των Ελινών Θεσπρωτών, που κατοικούσαν στη σημερινή περιοχή Μαργαριτίου - Πλαταριάς – Πέρδικας.
Η αρχαιολογική περιοχή της Ντόλιανης βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Καλαμά και πιθανολογείται ότι ήταν η αρχαία Φανοτή, του φύλου των Φανοτέων Θεσπρωτών από το β΄ μισό του 4ου αι. π.Χ., έως το 167 π.Χ..  Κατά την ελληνιστική περίοδο άρχισε να ανθίζει, ενώ συνεχίζει να κατοικείται μέχρι και σήμερα.
Κατά μήκος της κορυφογραμμής του όρους Βραχωνά, βρίσκονται ο οικισμός του Βραχωνά και ο οικισμός στο Πολυνέρι. Ο πρώτος αποτελείται από περίπου 50 ερειπωμένα, πετρόχτιστα σπίτια ενώ για το Πολυνέρι δεν σώζονται πληροφορίες για την εξέλιξη του οικισμού. Πιθανολογείται ότι χτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ., όπως οι περισσότεροι οικισμοί στην Θεσπρωτία.