Αξιοθέατα Πρέβεζας

Νομός: Νομός Πρέβεζας, Πόλη: Πρέβεζα

Αξιοθέατα Πρέβεζας


Η πόλη της Πρέβεζας αποτελεί ένα από τα παραθαλάσσια στολίδια της Ηπείρου, λόγω της φυσικής της ομορφιάς αλλά και της ιστορικής σημασίας του τόπου.
Ξεκινώντας από τον Αρχαιολογικό χώρα της Νικόπολης, στην είσοδο της πόλης, όπου πήρε το όνομά της από τον Οκταβιανό Αύγουστος μετά τη νίκη του στην Ναυμαχία του Ακτίου, σηματοδοτώντας μία νέα ρωμαϊκή εποχή με ιδιαίτερη οικονομική και πολιτισμική άνθιση στην περιοχή. Μάλιστα, η πόλη συνέχισε να κατοικείται και στα Βυζαντινά χρόνια.


Συνεχίζοντας την ιστορία της πόλης, το Κάστρο της Μπούκας ή Castello della Preveza, χτίστηκε το 1478 από τους Οθωμανούς στην δυτική πλευρά του αμβρακικού και ανατινάχτηκε το Αύγουστο του 1701 με τη συνθήκη του Κάρλοβιτς. Σήμερα η περιοχή ονομάζεται «Παλιοσάραγα», από το παλιό Σαράι του Αλή Πασά, ενώ διατηρούνται και τα ιαματικά λουτρά του παλιούν Σαραγιού.  Το Κάστρο του Αγίου Ανδρέα,  γνωστό και ως Ίτς Καλέ, χτίστηκε από τους Οθωμανούς στις αρχές του 17ου αιώνα, ώστε να έχουν έλεγχο των στενών μετά την κατεδάφιση του κάστρου της Μπούκας. Αναφέρεται, μάλιστα, ότι έχει τρεις κατασκευαστικές φάσεις: την Οθωμαντική, την Βενετσιάνικη και την επί Αλή Πασά, καθένας από αυτούς άφησε και το δικό του αποτύπωμα.


Το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου, γνωστό και ως Γενί Καλέ, στην Κυανή Ακτή, χτίσθηκε από τον Αλή Πασά στις αρχές του 19ου αιώνα, μαζί με το Κάστρο του Παντοκράτορα στην ομώνυμη συνοικία. Το τελευταίο κατασκευάστηκε από τον Γάλλου μηχανικό Yadocourt, καλύπτοντας στρατηγικές σκοπιμότητες των Γάλλων στην Ήπειρο και την Αλβανία, αφού η θέση του συνέβαλε στον απόλυτο έλεγχο της ναυσιπλοΐας του Αμβρακικού κόλπου. Το Κάστρο – Φρούριο της Λασκάρας βρίσκεται στην κορυφή του λόφου “Τουρκοβούνι” στη χερσόνησο της Λασκάρας και αποτελεί κτίσμα στην εκπνοή της Οθωμαντικής περιόδου.
Το Μνημείο Κώστα Καρυωτάκη, στο Βαθύ της Μαργαρώνας, στήθηκε όταν στις 21 Ιουλίου του 1928, ο ποιητής έδωσε τέλος στη ζωή του με μία σφαίρα στην καρδιά. Στην Πλατεία Δαρδανελίων είναι, επίσης,  τοποθετημένη και η Προτομή Κώστα Καρυωτάκη, πολύ κοντά στο σπίτι που κατοικούσε.
Ώς  φόρο τιμής στους πεσόντες Πρεβεζάνους των Βαλκανικών πολέμων και της γερμανικής κατοχής, έχει στηθεί το  Μνημείο για τους πεσόντες στους πολέμους 1912-1940 στη εξωτερική πλευρά του κάστρου του Αγίου Ανδρέα. Αντίστοιχα, βρίσκεται και το Μνημείο εμφυλίου πολέμου στην περιοχή Παργινόσκαλα, το μέρος που συγκέντρωσαν ανταρτοεπονίτες και τους έκαψαν ζωντανούς μετά από συμπλοκές,.  Ανάμεσα τους υπήρξαν ανήλικα παιδιά , όπως και ο  Χρήστος Κοντός, γυμνασιάρχης εκείνη την εποχή.
Ακόμη, το Μνημείο εθνικής αντίστασης, από τον γλύπτη Άγγελο Βλάσση, τιμά τους ένοπλους αντιστασιακούς και ανθρώπους που με βία δολοφονήθηκαν την περίοδο 1940- 1941. Το έργο βρίσκεται εντός της κεντρικής αγοράς της πόλης.

Ομοίως και το Μνημείου αγνώστου ναύτη τοποθετήθηκε στο μέρος που συναντάται ο αμβρακικός με το Ιόνιο, τιμώντας τους ναύτες που χάθηκαν στην αερομαχία της Πυροβολαρχίας Πρεβέζης κατά αεροπορικό βομβαρδισμό στις 13 Γενάρη 1941 αλλά και στην βύθιση του καραβιού Β.Π. Πηνειός από νάρκη στις 24 Οκτωβρίου 1945. Τέλος, το Άγαλμα Οδυσσέα Ανδρούτσου που κοσμεί σήμερα την κεντρική πλατεία της πόλης, στήθηκε το 1966 από τον Ν. Κολεύς προκειμένου δεχτεί τα λείψανα που μεταφέρθηκαν με ειδική τελετή από τον τόπο θανάτου του Ανδρούτσου κάτω από το μνημείο.

Στο κέντρο της αγοράς, δεσπόζει ο Ενετικός Πύργος του Ρολογιού, από το 1752 γνωστό και ως ηλιακό ρολόι που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ενετικής αρχιτεκτονικής.

Λίγο πιο δίπλα, πίσω ακριβώς από το Δημαρχείο βρίσκεται  και το Θεοφάνειο Σχολείο, που χτίστηκε μεταξύ του 1824 με 1844 και αποτελεί κληροδότημα του Αναστάσιου Θεοφάνου με καταγωγή από την πόλη και εμπορική δραστηριότητα στην Ρωσία. Ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής σημασίας του 19ου αιώνα αποτελεί το Δικαστικό Μέγαρο, που επιτέλεσε Διοικητήριο της πόλης, και η  Εθνική Τράπεζα, με πολύχρωμα κεραμικά πλακίδια τύπου Isnik που διακοσμήθηκε το πάνω μέρος της τοξοστοιχίας του εξώστη.  Το κτίριο της Παλιάς Λαϊκής Αγοράς, σημερινό Πνευματικό Κέντρο του Δήμου, χτίστηκε το 1939 με σκοπό να στεγάσει τα μανάβικα και τα κρεοπωλεία της πόλης, ενώ τώρα πια φιλοξενεί διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις

Δείτε επίσης